Als we ’s morgens voor brood naar het centrum beneden gaan, passeren we deze ’entreprise’ Bailly. Je hoort er altijd wel een machine draaien en af en toe zie je iemand door een open deur aan een werkbank staan. Dat zorgt voor ons voor nieuwsgierigheid, want wat doen ze hier eigenlijk? Na wat opzoekwerk vinden we dat ze sinds 1950 en al voor de derde generatie objecten in hout maken. Dat gaat van keukenmateriaal zoals houten bestek tot medische applicaties zoals houten lepeltjes die de dokter gebruikt om in je keel te kijken. En dat blijkt niet toevallig te zijn. ...

Elke morgen nemen we de benenwagen naar beneden naar het centrum om vers brood te kopen. We hadden al een aankondiging zien hangen dat er vandaag een herdenking stond gepland op ’la place du 8 mai 1945’. Niet voor de Tweede Wereldoorlog, maar voor de Eerste Wereldoorlog ter ere van de gesneuvelden in Clairvaux-les-Lacs en de omliggende dorpen. De notabelen van het dorp, o.a. de burgemeester en schepenen, waren aanwezig. ...

Clairvaux-les-Lacs, zoals de naam het zegt, ligt aan meren. Aan le grand lac en le petit lac. Hier in de streek liggen overal glaciale meren. Ze zijn ontstaan door de uitslijting van het bewegen van gletsjers. Vandaag gaan we ze van bovenaf bekijken. Ten minste als we op de Pic d’Aigle geraken. Er is beloofd dat je na de beklimming van de Pic d’Aigle en na een stukje verder wandelen zicht krijgt op 4 meren tegelijkertijd. Het wordt vandaag warm, maar we gaan ervoor en ja, hier zie je ons op de top staan met het eerste meer op de achtergrond! ...

L’incontournable du Jura, zo beschrijft onze host de watervallen van de rivier Hérisson. Het gaat over een reeks van 7 watervallen over een afstand van ongeveer 3,5 km. De hoogste waterval heeft een val van 65 meter, de tweede hoogste 60 meter en dan 35 meter, etc. Er is een wandelweg naast, maar je moet dus wel wat hoogte overbruggen om ze allemaal te bekijken. Maar dit moet je natuurlijk geen twee keer vertellen tegen Gery. Sinds Noorwegen heeft hij een fascinatie voor watervallen. Dit wordt dus onze eerste wandeling in de Jura. ...

We hebben Zwitserland verlaten en zijn nu in de Jura, Frankrijk. Daar zijn we eerder geweest, maar een stuk noordelijker dan waar we nu zitten. 9 jaar geleden zijn we van Port-Lesney via Salins-les-Bains tot Arbois gewandeld. Onze bagage werd achterna gebracht. Een hele andere streek dan waar we nu zitten. Arbois is de hoofdstad van de Jura-wijn. Daar hebben ze druivensoorten zoals poulsard en trousseau waar we nog nooit van hadden gehoord. Of de vin jaune. We stapten drie dagen door wijngaarden. Een grappige anekdote van toen is dat we van al die wijngaarden toch wel eens benieuwd waren naar de wijnen. We stopten bij een wijnbouwer en vroegen waarom we in België nooit wijnen van de Jura vonden. Monsieur, zei de verkoopster, de Jura produceert 3% van de totale wijnproductie van Frankrijk en de wijn is zo lekker dat wij alles zelf opdrinken! :-) Genoeg geleuterd, nu zijn we in Clairvaux-les-Lacs, dat ligt aan de grens van het Parc régional du Haut Jura. Zoals de naam van de stad al zegt: bij meren. We verkennen de stad en merken al direct dat ze hier ook houden van klokken luiden. ...

Wat ons verwondert, is dat je op korte afstand toch zoveel verschillende landschappen kan vinden. We rijden vandaag naar Etzel, dat is slechts 30 minuten met de auto. Onderweg verandert het landschap van een grote, brede vallei met bergen op de achtergrond naar nijdige, kortere hellingen. Etzel en omgeving is ook heel populair bij fietsers, tenminste als je een beetje conditie hebt of elektrisch fietst. Onze host kent hier dankzij zijn werk overal de weg en was zeker dat we hier wel een mooie wandeling zouden kunnen maken. We starten onze wandeling aan de St. Meinradkapel. Je weet wel, monnik Meinrad, die in 835 vermoord is in Einsiedeln. ...

We brengen een bezoek aan Einsiedeln. Dat is een stad van 15000 inwoners. Niets speciaals, zou je zeggen, maar deze stad is heel bekend om zijn klooster. Je kan er ook prachtig wandelen, want het is omringd door heuvels. Aan de ene kant van de stad zijn er zomerschansen van verschillende lengtes. Skispringers kunnen dus ook in de zomer trainen en dit is de belangrijkste zomertrainingslocatie voor schansspringen van Europa. ...

Vanop het balkon van onze slaapplaats hebben we uitzicht op een rotswand. Op de kant van deze rotswand staat een grote Zwitserse vlag. Hier op de foto amper te zien. Onze host is daar al verschillende keren naartoe gewandeld; het is dus mogelijk. Alhoewel het pad ernaartoe zeer steil is, gaan we het erop wagen. Toch wel met een klein hartje, want grote wandelhelden zijn we niet. In het begin valt het nog mee; er zijn onregelmatige trappen. Na een tijd klimmen slagen we er toch in om aan de open plek te geraken waar we van richting moeten veranderen. Er staan schapen te grazen. Hoe kunnen die beesten hier in godsnaam staan?! De weide is écht heel steil. We voelen ons totaal niet op ons gemak, want we zijn uit de beschutting van het bos en om terug in het bos te geraken, moeten we de weide oversteken naar het volgende stuk bos. ...

Gisteren is er van wandelen niet veel in huis gekomen, een zware regendag en we waren eergisteren al goed nat. Maar vandaag is het prachtig wandelweer. En we vertrekken van op onze slaapplaats, dan zijn we vlug aan het stappen. Er loopt een wandeling over de berg langs houtsculpturen. In het begin heel tof, maar al vlug gaat het steil bergop. Je zou het niet zeggen op deze foto, maar dit is toch meer dan 20%. We noemen dit ademtrappen. ...